Oosterpolder

Donderdag 29 oktober 2009 ’s ochtends de Oosterpolder bezocht. Het toegangshek van deze polder bevindt zich aan het einde van de oude Middelhorsterweg in Haren Groningen.

Het Groninger Landschap heeft hier twee wandelroutes uitgezet, één van 2 á 3 km en de ander 4 km lang, de laatste heb ik genomen. Je moet wel rekening mee houden dat je een drassig gebied betreedt. Op een gegeven moment heet het dan ook ‘Het Laarzenpad’ en naast de drassigheid is het gebied ook rijkelijk bemest door de ‘begrazing’.

Een groot gebied van de Oosterpolder komt ’s winters onder water te staan, in het voorjaar trekt het water zich terug en de diverse weidevogels kunnen zich dan tegoed doen aan de wormen. Als dankbaarheid voor deze geste gaan ze zich hier nestelen en brengen hun broedsels groot. Zoals ik verwacht had, heb ik geen reeën gezien. Zij komen meestal in de vroege ochtend uit de ruige begroeing.

Ik heb de vogelwand bekeken, waar je het waterleven kan bespieden. Vermoedelijk door het jaargetijde en het tijdstip was er niet veel leven op de plas. Na de vogelwand voert de route langs een eendenkooi, die als zodanig niet meer in gebruik is. De voormalige eendenkooi wordt nu gebruikt als terrein voor asverstrooiing door de crematoria. Aan het hek waren vele en ontroerende ‘In Memoriams’ bevestigd. Ter hoogte van dit veld was aan de overkant een modern gebouw te zien. De ’samensmelting’  van Natuur en Moderne Architectuur vroeg uiteraard om een plaatje en mag iedereen van deze ’samensmelting’ het zijne er van denken.

Op mijn pad kwam ik naast de wandelaars met honden, werknemers met hun lunch in de hand, ook een paar paddestoelen en een reiger tegen. Een mooi gebied maar vanwege het jaargetijde, tijdstip en de neveligheid, was er voor mij weinig te beleven. De wandeling die ik ongetwijfeld nog wel een paar keer zal doen, heeft mij in ieder geval een paar mooie sfeerplaten opgeleverd, zie mijn stream op Flickr:   www.flickr.com/photos/gerritstel/tags/oosterpolder

Leinwijk

Zaterdag 24 oktober 2009 een foto-wandeling gemaakt in het door Het Groninger Landschap beheerde natuurgebied Leinwijk. Het gebied grenst aan het Zuidlaardermeer en de plaats Kropswolde. Het parkeerterrein en de ingang van het gebied was via mijn navigatiesysteem wat moeilijk te vinden, maar met wat behulpzame recreanten/bewoners is het toch gelukt.

In september 1999 is gestart met de inrichting van dit gebied, wat ingericht is als een vloedmoeras. In Leinwijk wordt veel onderzoek gedaan naar de invloed van wisselende waterstanden en de waterkwaliteit van het aangrenzende Zuidlaardermeer. De route die ik heb gelopen is circa 3 km lang en slingert zich als het ware om het moeras heen. Er waren diverse hekken met wildroosters waar je binnen de afrastering het gebied kon betreden. Je wordt gewaarschuwd om circa 25 meter weg te blijven van de grazende dieren, in het bijzonder de paarden (niet gezien) en koeien (Schotse Hooglanders). Gezien de indrukwekkende horens en hun grootte geen overbodige waarschuwing, terwijl deze dieren wanneer zij geen kalveren hebben zeer goedmoedig zijn.

Ondanks de wat nevelige weersomstandigheden heb ik mij redelijke kunnen uitleven. Redelijk wat foto’s  kunnen maken van de flora en fauna, helaas heb ik geen goede foto kunnen maken van een voor mij “witte reiger”. Het beest wou niet poseren.

Door middel van een visvriendelijke vijzel (grote kurketrekker) pompt de molen Kikkoman constant water het gebied in. Via een kronkelend stroompje (vismeander) kan het water het gebied weer verlaten. Het stroompje lokt vissen vanuit het Zuidlaardermeer, zij zwemmen tegen de stroom in om het gebied te bereiken. Tijdens het zwemmen kan de vis even uitrusten achter een plant of in een bocht. De vissen gebruiken Leiwijk om te paaien.

Een mooi project van het Groninger Landschap waar vrijwilligers regelmatig excursies verzorgen. Om de excursie-groep van twee uur niet op te houden, ben ik daar in mijn eentje geweest. Gewapend met mijn camera heb ik daar rondgedoold van ongeveer half twaalf tot tot twee uur. Mijn (verplichte) opleiding in het leger kwam mij ook nog van pas, ik zat min of meer opgesloten  in het met schrikdraad afgezette gebied. Om niet een nog heel eind te hoeven lopen ben ik in tijgersluipgang onder het schrikdraad door gekropen. Gelijk kwam de aanwijzing van de sergeantmajoor bij mij boven:  ”Je gaat zo plat, dat er drie sporen in de grond zichtbaar zijn”. Ik heb het niet gecontroleerd.

Ondanks deze “herhalings oefening” heb ik genoten van dit gebied, zie: http://www.flickr.com/photos/gerritstel/tags/leinwijk/

Nerja Spanje

In september 2009 zijn wij via het vliegveld Groningen/Eelde voor 14 dagen vertrokken naar Malaga. Ongeveer een 70 kilometer ten noordoosten hiervan ligt het plaatsje Nerja aan de Costa del Sol, onze eindbestemming. In overleg met het reisbureau, Internoord, juist dit plaatsje gekozen omdat het nog enigszins authentiek is en nog niet overspoeld door toeristen. Het hotel was zo’n 2 kilometer verwijderd van het plaatsje en goed bereikbaar via de weg en het strand. We konden merken dat het zo’n beetje het naseizoen was, want de restaurantjes aan het strand waren ’s avonds gesloten. Wij zijn dan ook uit eten geweest in twee restaurantjes San Miquel aan de weg en Paraiso de Nerja aan het strand. Voor een redelijk bedrag kon je bij beide daar heerlijk eten, wij wisselden dat dan ook af om de dag.

Het weer was uitstekend, zo zonnig dat een paardje en poezen de schaduw opzochten. We hebben 12 dagen heerlijk op het strand kunnen vertoeven, twee dagen hebben wij bewolking gehad, vermoedelijk veroorzaakt door het zeer slechte weer in de gebieden rondom Valencia en Barcelona. Door de zeer hevige regenval zijn daar fikse overstromingen geweest, die de nodige gewonden en doden hebben veroorzaakt.  Het hotel en ons apartement kon je gewoon luxeus noemen. Dat blijkt ook wel dat het enkele malen  gebruikt is als trouwlokatie. Enigzins vermakelijk om een bruidje tussen de “schaars” geklede zwembadgasten met de enkels in de zee te zien staan, een bruidegom die zijn bruid moet optillen waarbij de jurk in model moest blijven en dat allemaal voor de bruidsreportage.

Vanaf ons balkon keken uit op de Middellandse zee. De zee was af en toe behoorlijk door de wind behoorlijk ruw en dus een pracht gelegeheid voor de kitesurfers en voor mij om mooie plaatjes te maken. De omgeving deed voor onze levenstijl wat armoedig aan, als je ziet hoe ze bijvoorbeeld een functionele kweekkas van plastic bouwen. Je neemt een kok, wat witte plastic tuinstoelen, een tafel en bediening en je hebt een restaurant. Trouwens waar niets mis mee is, want het eten was lekker en de bediening erg vriendelijk. Dat je stoel wegzakte in het zand gaf alleen maar die bekoring van aan het strand eten.

Wij zijn een paar keer in Nerja geweest, om boodschappen te doen en rond te kijken. Het centrum en zijn omgeving is toeristisch, maar niet hinderlijk. Wij hebben uiteraard het Balkon van Europa gezien, een Italiaans straatje met een prachtig beschilderde ijscokar. Met een treintje hebben wij een rondrit gemaakt door de nauwe en authentieke straatjes van Nerja. Ik heb mijn Spaans kunnen oefenen en het leuke is dat de autochtone bevolking mij begreep en in het Spaans antwoordde, wat ik dan niet geheel letterlijk begreep maar wel de strekking. In het hotel kreeg ik op mijn, in het Spaans , gestelde vragen antwoordt in het Engels en zowaar ook in het Nederlands.

Wij hebben een prachtige rustige vakantie gehad en kijken met plezier terug naar de foto’s die ik heb gemaakt:

http://www.flickr.com/photos/gerritstel/tags/nerja/show/

Noorderzon 2009

Performing Arts Festival Groningen 20 – 30 augustus 2009.

Maandagavond 24 augustus op naar het Noorderplantsoen te Groningen om een foto-impressie te maken van  dit festival.

Een festival rondom de Plantsoenvijver van gemoedelijkheid en culturele ontspanning in de breedste zin van het woord. Jonge mensen die hun zakgeld proberen uit te breiden met een diabolo. De paardentrailer waar je tegen betaling je kan laten opladen en op het eind het kijkende publiek opgeladen te vermaken. Conservatorium studenten die in 2007 de band Roos oprichten en met veel overgave en enthousiasme een optreden verzorgen. Afgedankte materialen, omgevormd tot kunstzinnige voorwerpen zoals een hond, een moter, een stropdas en een pacemaker. Zeg maar “The modern way of recycling”.

Het etende, drinkende publiek rondom de Plantsoenvijver, wachtend op een volgend optreden. Deze avond de Amerikaanse band Pat O’Brien. De door mij gemaakte fotoshoot is slechts een impressie van één avond. Al met al de moeite, de komende avonden het festival te bezoeken en in ieder geval te zorgen dat je het volgend jaar er bij bent.

Kijkend naar mijn foto-impressie http://www.flickr.com/photos/gerritstel/tags/noorderzon/ geniet ik weer.

DelfSail 2009

Het werelds festijn, een unicum op maritiem gebied, mag je niet missen. Waar ik het over heb, het  ”Festival of the Seven Seas” wat eens in de vijf jaar wordt gehouden in Delfzijl, de havenstad van het Noorden. Van 22 tot en met 26 augustus vindt het evenement plaats, allerlei nevenactiviteiten met als hoogtepunt het binnenlopen van de tallships in de zeehaven van Delfzijl.

Dus op naar “Meet the world at DelfSail”.

Het vorige festival, exact zes jaar geleden, trok toen een paar miljoen bezoekers. Ik had niet zoveel zin om één van deze verwachte miljoen bezoekers te zijn en heb gekozen voor een bezoek in de Eemshaven op 21 augustus, “the day before”. In de Eemshaven verzamelden zich de meeste zeilschepen, om de volgende dag de haven van Delfzijl binnen te lopen “de Parade of Sail”.

Naast de Tallships zal ook het varend erfgoed aanwezig zijn, zoals b.v. het Koggeschip uit Kampen. Dat het een geliefd internationaal evenement is, blijkt uit de vele vlaggen waaronder de schepen varen; Nederland, Duitsland, Urugua, Brazilië, USA, Engeland, Polen, Noorwegen, Rusland, Bulgarije. Op zaterdag zal de Parade of Sail plaatsvinden en zullen velen zich vergapen aan de immense zeilschepen die onder begeleiding van andere schepen zoals het varend erfgoed de haven binnenlopen. Een prachtig evenement, waarvan ”the day before” in de Eemshaven al geweldig was, zie voor meer info over dit evenement de site: http://delfsail.nl/

Mijn fotobelevingen van de “the day before” zijn te zien via deze link: http://www.flickr.com/photos/gerritstel/tags/delfsail/

De foto’s van het Kogge schip zijn genomen in Groningen tijdens het evenement “van Kogge tot Coaster”. Veel kijkplezier.

Gewelven

Rondleiding door de Martinikerk en aansluitend over de gewelven, op 19 augustus 2009.

Gewelven, dat was wat voor mij, hup op de fiets en het vervoermiddel in het centrum van de stad Groningen gestald. Ondanks mijn rijke fantasie kon ik mij bij de kreet “aansluitend over de gewelven” niets voostellen. Maar goed allereerst de rondleiding door de kerk, wat een historie bevindt zich achter die dikke muren. Duizend jaar bouwgeschiedenis bevindt zich in het centrum van Groningen.

De Martinikerk is een driebeukige kruiskerk met een hoog middenschip en lagere zijbeuken (rond het jaar 1220). Ronde absides sloten het koor en de zijbeuken af. Aanvankelijk was de toren inpandig, helaas in 1470 storte deze in door bouwwerkzaamheden. De nieuwe toren werd tussen 1470 en 1550 westelijk van de kerk gebouwd, de Martinitoren. De kerk heeft twee orgels, de Schnitger-orgel en het Le Picard-orgel. Boven het Schnitger-orgel bevindt zich een afbeelding van Sint Martinus, de middeleeuwse heilige (316 – 397). Zijn feestdag is op 11 november die in Groningen door de kinderen uitbundig wordt gevierd, de tandarts vaart er wel bij. De rijkere Groningers konden het zich veroorloven om in de kerk te worden begraven, zie de verschillende grafstenen. Alleen zat hier een luchtje aan, de grafsteen sloot het graf niet goed af, waardoor er een niet zo’n fris geurtje in de kerk kwam. De uitdrukking “rijke stinkerd” zou hierdoor zijn ontstaan. Dat ze nog vertroeteld worden is te zien op de foto die ik maar gemakshalve de grafsteenpoetser heb genoemd. Er zijn in de kerk schilderingen uit de drie belangrijkste bouwperioden te zien. Fresco’s (schilderingen op natte kalk) uit de 13de, de 15de en de 16de eeuw. Van circa 1545 zijn er schilderingen te zien, die het leven van Christus uitbeelden. Het zijn zogenaamde secco’s schilderingen op droge kalk. In 2006 zijn deze afbeeldingen en de blauwe sterrenhemel prachtig gerestaureerd.

En toen het sluitstuk, de gewelven. Het plafond van de kerk bestaat welvingen/bogen, weet de goede naam hier niet voor, echter aan de buitenkant zie je puntdaken. Tussen deze twee constructies bevinden zich de gewelven, met allerlei houten loopconstructies. Vanuit deze constructies kan je de gewelven zien met hun specifieke rondingen die de stevigheid verzorgden van de kerk. Dan zie je ook hoe de vlag wordt uitgestoken door een luikje en kon je door een ander raampje het Provinciehuis en de Martinitoren bewonderen.  De zinkwerker liet zijn “meesterteken” ook achter op zijn werk, net zoals de goudsmid zijn merkteken heeft. Op zich een hele ervaring en weet ik nu hoe het voelt om over de gewelven van de Martinkerk te lopen. Natuurlijk kan ik nog veel meer vertellen, maar het is veel handiger en denk ook meer waarheidsgetrouw om dit over te laten aan de vrijwilligers, de “vrienden”.

Ik kan u slechts mijn fotostream aanbieden die zoals gebruikelijk op de Flickriver-site staat, klik de volgende link aan en wees met mij trots op Groningen. http://www.flickr.com/photos/gerritstel/tags/martinikerk

Zie ook : http://martinikerk.nl/

Route 65

Al mijn berichten eindigen meestal met een verwijzing naar de overige foto’s, geplaatst in een site die begint met www.flickr.com. Noem het maar de internationale vergaarbak van foto’s die zijn gemaakt door hobby- en professionele fotografen van de hele wereld. Deze fotografen bundelen zich weer in groepen en zo is ook de groep “Flickr Walk Groningen” ontstaan.

 ”Walken in Groningen” kost geen euro, alleen maar inspanning en dus kwam de promotie voor het openbaar vervoer van het OV-bureau als geroepen. Een gratis dagkaart voor alle bussen in Groningen en Drenthe van Arriva, Connexxion en Qbuzz. Zo konden wij eens over onze “stads” grenzen heen kijken. Deze financiële opmerking moet wel met een lepeltje mosterd worden genomen, zie de uitstalling van apparatuur op de tafel bij de mosterdmakerij in Eenrum.

Met heel veel internet verkeer is besloten om op 15 augustus 2009, de lekkerste kibbeling te gaan eten en dat is niet het bakkie van Zwiers op de Vismarkt, maar komt uit de netten van Gaele Postma uit Zoutkamp. Het laatste was van een ervaringsdeskundige, die ook het een en ander in goede banen probeerde te leiden. Zij heeft niets teveel gezegd en het geheel fantastisch voorbereid en begeleid. Voor haar gehele ouvre is zij later dan ook onderscheiden met de eretitel het “Zoltkamper Wiefke”.

De georganiseerde foto-ogen hebben natuurlijk allang geconstateerd dat de bus naar Zoutkamp het nummer 165 draagt, dus zou de de titel niet juist zijn. Nu mensen dat is voor de Arriva chauffeurs gedaan: 65 vertrekt om 12 minuten over het uur en 165 vertrekt 42 minuten over het uur. Zij zouden maar eens in de verkeerde bus stappen en dertig minuten te vroeg of te laat thuiskomen.

In de bus (65)  met zijn allen (zo’n 15 mensen) op naar onze busstop Eenrum, sommige passagiers konden het digitale geklik niet helemaal waarderen en bleven strak voor zich uitkijken en zaten zelfs gescheiden. Het allerergste kwam nog, toen iemand instapte en vroeg of dit de Flickr-groep was. Het gehele achterste gedeelte moest dat natuurlijk lijdkeels beamen. Allereerst in Eenrum een tafeltje in de tuin van Abraham en Sara opgezocht en ons gelaafd aan een kopje koffie met versnapering. Bijna een bedrijfsongeval gehad doordat de pereboom van schrik met al dat gedoe onder zich zijn peren maar liet vallen. Nadat we van de schrik waren bekomen zijn we door Eenrum gaan walken, prachtig sfeervol plaatsje een eldorado voor fotoshoots. Eenrum was ook blij met ons bezoek, ze hadden zelfs de grootste kermis van Noord-Nederland voor ons opgebouwd, helaas de man met de muntjes was nergens te vinden en keken wij aan tegen een non-actieve kermis. Achteraf gezien heeft dat toch mooie plaatjes opgeleverd.

Toen weer met ons gratis dagkaartje gewapperd en op naar Zoutkamp. Daar wat gedronken en de fijnste kibbeling gegeten. In de rondleiding door de palingrokerij van Gaele Postma hebben wij tekst en uitleg gehad hoe een palingrokerij aan zijn paling kwam en hoe het roken in zijn werk ging. Ondertussen voelden onze benen ook gerookt aan en gingen we al fotoshotend richting bushalte. Zoutkamp een pittoresk visserplaatsje die vele mooie plaatjes opleverde. Natuurlijk wou Zoutkamp niet onder doen voor Eenrum en lieten ze voor ons de Solex-club starten. De Solex-toerleiding was daar niet zo blij mee, want die fotografen bleven maar in de weg staan met die toeters waarvan je niet wist wat er uitkwam. Ze zijn wel enkele Solexrijders kwijt geraakt, verdwaald?  Troost voor de toerleiding, we hebben de foto’s nog.

Uiteindelijk zaten we weer met het papiertje te wapperen en met twee verstekelingen, onder het mom van “dat zijn onze kinderen” terug naar Groningen. Natuurlijk moesten we onze jongeling in Eenrum weer oppikken, na onze wel wat lijdkeelse begroeting ging hij maar voorin zitten, met de walkman wat harder. Hij had het niet zo op met onze sociale gevoelens. De groep heeft nog een terasje gepakt in Groningen en toen is iedereen aan het werk gegaan om de foto’s te plaatsen. Het was de voorpret, de dag zelf, de napret en het elkaar “analoog” (ander woord voor lijfelijk) ontmoeten, met elkaar van gedachten wisselen en dezelfde digitale passie delen.

Zoals gebruikelijk staat er slechts één foto in mijn fotoblog, maar de rest en niet alleen van mij maar ook van alle medewalkers, op:  http://www.flickr.com/groups/flickrwalkgroningen/pool/tags/roadtourzoutkamp2009/ of  http://www.flickr.com/groups/flickrwalkgroningen/pool/tags/frtg/

kinderboerderij Stadspark

Het was de bedoeling om vandaag 12 augustus 2009 naar de kruiden/wilde tuinen in het Stadspark te gaan, zover ben ik niet gekomen.

Na een busrit met lijn 6 ben ik vlakbij de Concourslaan van het Stadspark beland. Een stuk gewandeld, afgaande op  kindergeluiden, stond ik vlot midden in de kinderboerderij van het Stadspark. Wat een genot om de kinderen tussen de verschillende dieren te zien lopen, moeders af en toe bedenkelijk kijken. Uiteraard gaan kinderen niet uit de weg voor enige dierlijke uitwerpselen. Kippen met sloffen om de poten, enkele reusachtige koeien, cavia net van de kapper en een langharige die nog moest, een bok die zichzelf een hoogwaardigheidbekleder vond, een lief jong zwart wit geitje, het varken die het allemaal over zich heen liet gaan, het echtpaar pauw wat liep te pronken, de duiven die last hadden van hun hormonen, echt allemaal teveel om op te noemen.

Op een ander terrein zag ik de roedel damherten, de reiger staande op de lat van een doel en bij de vijver de zwarte zwaan. Helaas ontkomt deze zwarte zwaan niet aan de hebzucht van wat je noemt de ‘mens’. Van de zwarte zwaan zijn meerdere keren de eieren uit het nest gestolen en op de zwarte markt verkocht. Door steeds maar weer een nieuw legsel te produceren raken de zwanen erg verzwakt. De beheerders van de boerderij hebben moeten ingrijpen, door geen legsel meer toe te staan. Wat bezielt de ‘mens’ toch.

Vandaar dat de zwarte zwaan een ere plekje heeft gekregen op deze pagina, de overige foto’s staan zoals gebruikelijk op de volgende link: www.flickr.com/photos/gerritstel/tags/kinderboerderij Veel kijkplezier.

Sterrebos 2009

Door het wijkcomite Helpman wordt jaarlijks een reeks Live concerten in het Sterrebos georganiseerd. Elke tweede zondag van de maand, in de maand oktober is het op de eerste zondag.

Zondag 12 juli 2009 wel of niet naar het Sterrebos, dat ik zo aan het twijfelen was kwam door het regenachtige weer. Tussen de plensbuien door was het af en toe ook bijna droog. Ik besloot toch maar te gaan, in het uurtje dat ik er was , beheersten de weergoden zich enigszins.

Gezien en gehoord de bluesband Pennylane Bluesheat een lekkere bluesmachine die rocked, kraakt, blaast en raast, tenminste als ik de omschrijving van het comite moet geloven. Nou ze maakten het helemaal waar, het publiek bleef waar het was namelijk in de regen om te genieten van deze band. Vermakelijk was het jochie met zijn gitaar, zoontje van één van de bandleden. Ze speelden authentieke blues van de jaren ‘60 afgewisseld met Texas bluesrock van de jaren ‘80 en een samensmelting van deze twee stijlen. De bandleden zijn Wouter Vuijk, Diederik Otto, Christian Schaeffer, Ed Korma en Erik Waterman (www.pennylanebluesheat.nl)

Na dit optreden konden de min of meer verregende aanwezigen genieten van Florian Wolff met zijn zorgvuldig gecomponeerde songs. Helaas had een verkoudheid hem iets te pakken, maar ondanks deze handicap bewees hij een vakkundige zanger te zijn. Deze 23 jarige Groninger die zijn domicilie heeft in de Domstad en wel omdat dat dichterbij de wereld is???  Ja het is in het Westen genoegzaam bekend dat Groningen verder weg is van Utrecht dan Utrecht van Groningen, nou laat dat maar mooi zo blijven anders wordt het hier erg druk. De singer songwriter Florian Wolff is geselecteerd voor De Popronde, een reizend muziekfestival voor talentvolle Nederlandse bands en artiesten. (www.florianwolff.com)

Alle lof aan het organiserende comite die het publiek op een hoogstaande programmering tracteert en het deze middag meer dan waar maakte.

Zoals gebruikelijk staan de fotos op www.flickr.com/photos/gerritstel/tags/sterrebos

Borkum

Vanwege het mooie weer een dagje strand met z’n tweeën gedaan.

Op 2 juli 2009 via de Eemshaven met de boot naar Borkum en toen met het treintje over het eiland naar het dorp. Het grote aantal windmolens in de Eemshaven geeft toch wel een behoorlijke horizonvervuiling. Met een groot aantal mensen ingescheept op de veerboot, aangekomen op het treintje gestapt wat daar al klaar stond. Langs de vuurtoren naar het strand gewandeld en toen zo’n korf met twee ligstoelen gehuurd voor € 10 per dag, een koopje. Je betaalt op de boulevard aan een verhuurder, je krijgt een sleutel met het nummer van je korf en een summiere beschrijving waar hij staat. Het was echt de Duitse grundlichheit, het vegertje lag klaar in de korf. Heerlijk rondom en in de korf genoten van het strandleven.

Verderop gaven ze surf- en kiteles, wat onwerkelijk was om te zien dat een eindje verderop twee vissersboten aan het vissen waren. Recreatie en arbeid in één plaatje vastgelegd. De zeehonden lagen op een zandbank heerlijk te zonnen, de zandbank was afgesloten voor het publiek. Met een car, voortgetrokken door een vlieger (kite) over het strand racen.

Het echte strandleven was hier volledig aanwezig, mede mogelijk gemaakt door het prachtige weer.Wat gegeten in het dorp en daarna met het laatste treintje van 17.40 terug naar de boot, gezien de drukte werd het allemaal wat later, maar zeer voldaan en wat rozig terug in Groningen. Een dagje Borkum een echte aanrader.

De overige foto’s staan op www.flickr.com/photos/gerritstel/tags/borkum klik op deze link en geniet net zoals wij hebben gedaan van het Duitse eiland Borkum.”

Van een andere Flickr member kreeg ik de volgende info op de foto met dat karretje aan het strand wat gebruikt werd door de strandwachten: “In dat soort koetsjes gingen mensen vroeger de zee in, om te baden. Ze komen nogal eens voor op schilderijen uit de beginperiode van het strandleven, 1880 – 1920, toen mensen ook geheel bedekt aan het strand zaten. De lucht was gezond, maar voor de zon gold dat niet!”